mübaliğəli

sif. Mübaliğə olan; şişirdilmiş, artırılmış. Mübaliğəli söz. Mübaliğəli danışıq.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • mübaliğə — is. <ər.> 1. Bir şeyi həddindən artıq şişirtmə, böyütmə, artırma. <Zeynal> deyirdi ki, «mənim aylıq mədaxilim beş yüz manatdır». Bu sözlər, mübaliğə də olsa, həqiqətə yaxındı. S. H.. Mübaliğə başqa, yalan başqadır. Qant.. Demək,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • mübaliğəçi — is. Mübaliğə ilə danışan, mübaliğə ilə danışmağı sevən adam. <Məmmədcəfər> bir qədər danışığında mübaliğəçi idi, vəssalam. Qant …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • mübaliğə — ə. 1) böyütmə, şişirtmə, izahat; 2) ədəbiyyatda: hiperbol …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • mübaliğəsiz — sif. və zərf Mübaliğə olmayan; necə var, olduğu kimi; artırılmamış, şişirdilməmiş. Mübaliğəsiz demək olar. . . – <Rəşid:> Mübaliğəsiz deyirəm ki, beş ildə mən onun bir dəfə düşüncəli vaxtına təsadüf etmədim. İ. Hüseynov …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • mübaliğəbaz — ə. və f. mübaliğəni xoşlayan, hər şeyi yerli yersiz şişirdən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • iğraqi — ə. mübaliğəli söz …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • gop — is. dan. 1. Mübaliğəli danışıq; şişirdilmiş, uydurma söhbətlər. <Qadir kişinin> bu cür gopları çox vaxt yerinə düşərdi. Ə. S.. Əhməd oğurluğun şərtlərindən xeyli danışdı. Daha onun gopunu eşitmək istəməyən Fərman Əhmədin qolundan tutub… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ism — ə. 1) ad; 2) qrammatikada: əşyanın adını bildirən nitq hissəsi; isim. İsmi alət alət adı bildirən isim; ismi amm ümumi isim; ismi bəsit sadə isim; ismi camid əsli isim; ismi cəm’ toplu isim; ismi ədəd bax: ismi mədud; ismi fail bax: ismülfail;… …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • gopçuluq — is. dan. Mübaliğə ilə danışmaq xasiyyəti, bir şeyi şişirtmə, mübaliğə etmə. <Xankişi:> Gopçuluq yaraşmır heç igidlərə. Z. Xəlil. // Yalançılıq, uydurmaçılıq. <Kələntər> təsadüfən yalançılıq, gopçuluq və hay küylə bu vəzifəyə yüksələ… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ifrat — is. <ər.> Bir şeyin son həddi, bir şeyi son həddə çatdırma, mübaliğəyə varma, həddi keçmə. İfrat dərəcə (son hədd). İfrat tədbirlər. – Hər işin ifratı vəziyyəti dəyişə bilər. M. S. O.. // sif. Qəti, barışmaz. Nə qədər ki əmisi onu təhsildən …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.